Wspierająca asertywność: Jak sobie radzić z trudnymi zachowaniami pacjentów, nie tracąc z oczu człowieka? | Spotkanie IRONteam

22.04 na kolejnym spotkaniu IRONteam mieliśmy przyjemność gościć Annę Szarawarę – psycholożkę, mediatorkę oraz trenerkę komunikacji. Wielu ludzi ma zupełnie inne wyobrażenia tego, co oznacza asertywność. Najprostszą definicją, najczęściej używaną w różnych mediach jest „umiejętność mówienia >>Nie<<”. Jednak to tylko część całej prawdy. Jak powinniśmy rozumieć asertywność?

Gorąco dziękujemy Pani Annie Szarawarze za opowiedzenie o asertywności i przedstawieniu jej działania w praktycznych sytuacjach!
Dziękujemy również wszystkim uczestnikom za obecność!

Asertywność możemy potraktować jako postawę, która pojawia się w momencie, gdy coś (wydarzenie, kontekst czy zachowanie) zbliża się do naszej granicy lub całkowicie ją przekracza. Granicę możemy rozumieć w kontekście potrzeb – przebiega ona pomiędzy naszymi zaspokojonymi, a niespełnionymi potrzebami. Jeżeli znamy swoje potrzeby, wiemy, gdzie są nasze granice – dopiero wtedy możemy rozwijać swoją asertywność.

W momencie, gdy coś przekracza nasze granice, możemy się zachować na trzy sposoby: ulegle, agresywnie lub asertywnie. Bardzo rzadko zdarza się, że znajdujemy się w skrajnie agresywnej lub skrajnie uległej sytuacji. Jednak najzdrowszą postawą, do której powinniśmy zawsze dążyć, jest właśnie postawa asertywna – oparta na wzajemnym szacunku i nieprzekraczaniu granic poszczególnych osób.

Jak może nam pomóc asertywność w sytuacji, gdy rozmówca narusza nasze granice?

• Komunikujmy swoje potrzeby np. „Nie czuję się bezpiecznie, jak Pan podnosi głos, a potrzebuję czuć się bezpiecznie, żeby spokojnie Pana zapisać”
• Przekazujmy konkretną prośbę: „Proszę mówić trochę ciszej, pozwala mi się to skupić” – postarajmy się wypowiedzieć tę prośbę uprzejmie, ale stanowczo.
• Jeżeli pacjent dalej zachowuje się agresywnie – uprzedźmy go, jakie będą konsekwencje jego zachowania: „Jeśli Pan się nie uspokoi, będę zmuszona się rozłączyć”, „Jeżeli Pan nie przestanie krzyczeć, wezwę ochronę”. Jest to ostatni krok całego schematu, ostatnie „koło ratunkowe” dla pacjenta i szansa na konstruktywne rozwiązanie sytuacji.

Nie powinniśmy brać odpowiedzialność za zachowanie drugiej osoby. Pełny wpływ mamy jedynie na swoją własną postawę. Z naszej strony możemy zapraszać rozmówcę do pewnego zachowania, rzucać tzw. „koła ratunkowe”, gdy widzimy, że sytuacja staje się bardziej napięta. Ostatecznie jednak to od drugiej osoby zależy, czy przyjmie nasze zaproszenie i czy zmieni swoje zachowanie na bardziej otwarte i konstruktywne.

Spotkania IRONteam odbywają się w środę, raz na dwa tygodnie. Zależy nam by z poruszanych tematów stworzyć wieloaspektowy obraz nowoczesnej komunikacji z pacjentem. Aby na bieżąco otrzymywać informacje o nadchodzących wydarzeniach, wystarczy kliknąć w przycisk poniżej i zapisać się na naszą listę mailingową.

Serdecznie zapraszamy na kolejne spotkania! Do zobaczenia!